Sagu

İslamiyet öncesi Türklerde ölen kişilerin arkalarından yuğ adı verilen törenler düzenlenirdi. Yuğ adlı törenlerde ölenlerin arkasından duyulan üzüntünün dile getirildiği, ölen kişinin kahramanlıklarının ve iyiliklerinin anlatıldığı şiirlere sagu denir. Sagu şiir türü İslamiyet sonrası oluşan halk edebiyatında “Ağıt”, divan edebiyatında ise “Mersiye” adını almıştır.

Sagu ve koşuk arasındaki farklar ve benzerlikler şunlardır:

Sagunun biçim olarak koşukla aynı olduğunu söyleyebiliriz.  Yani sagu da dörtlüklerle ve hece ölçüsüyle yazılmıştır. Kafiye şeması aynı olan iki türün yine aynı şekilde kopuz eşliğinde söylenir. Her iki türde yarım uyakla yazılmıştır.

İki türün arasındaki farklılıklara değinecek olursak şunları söyleyebiliriz: Her iki türün konusu birbirinden farklıdır. Sagu yuğ adlı törenlerde okunurken koşuk sığır törenlerinde ve şölenlerde okunurdu.

Sagu şiir türünün özellikleri şunlardır:

  1. Yuğ adlı törenlerde ölünün arkasından okunurdu.
  2. 7’li hece ölçüsüyle yazılırdı.
  3. Kafiye şeması aaab, cccb şeklindedir.
  4. İslamiyet sonrasında halk edebiyatında “Ağıt”, divan edebiyatında “Mersiye” adını alır.
  5. Uyak ve redif kullanılmıştır.
  6. Nazım birimi dörtlüktür.

Sagu Örneği

Sagu

Erdi aşın taturgan

Yanlak yagıg katargan

Boynun tatup kadırgan

Bastı ölüm agtaru

 

Erdi aşın taturgan

Yanlak yagıg kaçurgan

Ograk susin kaytargan

Bastı ölüm ahtaru

 

Yağı ötın öçürgen

Toydın anı köçürgen

İşler üzüp keçürgen

Tegdi okı öldürü

 

Turgan ulug ışlaka

Tirgi urup aşlaka

Tumlug kadir kışlaka

Kodtı erig umduru

Hakkında Admin

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*

x

Check Also

13. ve 14. Yüzyıllarda Coşku ve Heyecanı Dile Getiren Metinler

Anadolu’da 13 ve 14. yüzyıllar Beylikler Dönemi olarak adlandırılır. Bu dönemde Osmanlı Devleti hızlı bir ...