Feryat

Feryat

İçimde…

Her şey güneş kadar uzak, zaman kadar hızlı.

Tutmak istiyorum bir çocuğun tutuşu gibi masum ve temiz.

Yok yok…

Çıkmazlıklar var, kapılar sürmeli.

Karanlıklar, karanlık odalar…

Kimseler yok.

Bir ses var, bir çığıltı ruhumda.

Duvarlar soğuk ve kaba.

İçine hapsolmuş bir kalp…

Hayallere kilit vurulmuş, ayaklara prangalar…

Yine soğuk, yine soğuk…

Üşüyorum.

Sadece izlemek buğulu gözlerle…

Ümitsizce sessiz bir feryattır…

Fatih ÖZEN

Bir yorum

  1. Sadece izlemek buğulu gözlerle…

    Ümitsizce..

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*