USTA

Yaşlı bir inşaat ustasının emeklilik yaşı gelmişti. Yaşlı inşaat ustası, müteahhit olan patronuna artık çalıştığı konut yapım işinden ayrılmak, eşi ve büyüyen ailesi ile birlikte daha rahat bir yaşam sürmek istediğini söylemişti.
Müteahhit iyi ustasının ayrılacak olmasına üzülmüştü. Ve ondan, kendine son bir iyilik olarak, son bir ev daha yapmasını rica etti.
İnşaat ustası bu son işi de kabul etti ve işe girişti. Ne var ki gönlünün, yaptığı işte olmadığını görmek pek zor değildi. Nedendir bilinmez baştan savma bir işçilik yaptı ve kalitesiz malzemeler kullandı. Hâlbuki kendini adamış olduğu mesleğine böyle son vermek ne büyük bir talihsizlikti!
İşini bitirdiğinde, işveren, yapılan evi görmek için geldi. Sonra, dış kapının anahtarını ustaya uzattı. “Bu ev senin” dedi, “Sana benden bir emeklilik hediyesi” diye de ekledi.
Usta şoka girdi. Ne kadar da üzülmüş ve utanmıştı! Keşke yaptığı evin kendi evi olduğunu bilseydi! 0 zaman hiç böyle yapar mıydı?

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*